Krajobraz Zatoki Puckiej
Lokalizacja:
Zatoka Pucka Wewnętrzna stanowi morską część Parku. Jej naturalne granice stanowią: od północy i 
północnego wschodu - linia brzegowa Półwyspu Helskiego, od zachodu i południa - linia brzegowa Kępy Swarzewskiej, Kępy Puckiej i Kępy Oksywskiej oraz przecinających je dolin, od południowego wschodu i wschodu - Cypel Rewski (Szpyrk) i podwodny wał piaszczysty, zwany Ryfem Mew.
Forma krajobrazowa: Zatoka
Geneza:
Obszar Zatoki Puckiej Wewnętrznej był prawdopodobnie związany z Pradoliną Kaszubską, co potwierdzają wychodnie torfów w dnie Zatoki. W okresie subborealnym przy systematycznym powolnym podnoszeniu się poziomu morza obszar ten został zatopiony wodami Zatoki Gdańskiej tworząc akwen o nazwie Zatoka Pucka.
Walory krajobrazowe (kulturowe i przyrodnicze):
Zatoka Pucka to akwen unikatowy ze względu na zachowane bogactwo gatunkowe roślin i zwierząt zasiedlających jego dno, współbytowanie różnych zespołów flory i fauny dennej oraz występowanie rzadkich gatunków roślin i zwierząt bentosowych.
Na dnie Zatoki można zaobserwować bogate ślady kultury materialnej. Prawdziwą rewelacją są elementy konstrukcji drewnianych z okresu wczesnego średniowiecza - prawdopodobnie fragmenty drewnianych konstrukcji portu lub zapory morskiej. Jest to jedno z najstarszych tego typu znalezisk w Europie.
Zatoka Pucka charakteryzuje się występowaniem kilku rodzajów wybrzeża. Można tu spotkać:
- niskie wybrzeże zalewowe (Słone Łąki, Torfowe Kłyle)
- wybrzeże kilfowe (Klif Osłoniński)
- wybrzeże wydmowe (plaże nadzatokowe na Półwyspie Helskim)
- wybrzeże mierzejowe (Ryf Mew)
Zatoka jako akwen osłonięty, płytki, o ograniczonej wymianie wód, łatwo się nagrzewa i jest doskonałym kąpieliskiem morskim, to także idealne miejsce do uprawiania sportów wodnych: pływania, turystyki podwodnej, żeglarstwa i windsurfingu.
Zagrożenia:
• osuszanie podmokłych brzegów Zatoki;
• intensywne trałowanie dna w celu połowu ryb i pozyskania widlika;
• refulacja piasku z dna Zatoki;
• odpływy z oczyszczalni ścieków;
• zrzuty ścieków nieoczyszczonych, powodujące skażenie sanitarne wód Zatoki;
• zanieczyszczenia wpływające wraz z wodami rzek mających ujście w Zatoce (zwłaszcza spływy powierzchniowe z pól) powodujące eutrofizację wód.
Formy ochrony przyrody:
• rezerwaty projektowane:
o "Łąki Trawy Morskiej"
• obszary Natura 2000:
o "Zatoka Pucka" - ostoja ptasia
o "Zatoka Pucka i Półwysep Helski" - ostoja siedliskowa
Gleby:
• głazy i głazowiska
• otoczaki i żwiry
• piaski gruboziarniste
• piaski średnioziarniste
• piaski drobnoziarniste
• piaski różnoziarniste (miejscami ze żwirem i otoczakami)
• piaski drobnoziarniste z namułem organicznym
• muły aleurytowo - piaszczyste
• muły aleurytowe
• muły ilaste i ilasto - wapienne
• muły, szlamy organiczne i iły
• torfy
• detrytus torfowy z piaskiem i namułem organicznym
• namuły organiczne
Szata roślinna:
• zbiorowiska:
Głównymi zbiorowiskami występującymi w Zatoce Puckiej są łąki podwodne. Generalnie wyróżnia się cztery typy łąk podwodnych występujących w Zatoce:
o łąki Zostera marina
o łąki Zannichellia palustris
o łąki Potamogeton pectinatus i filiformis
o łąki Potamogeton perfoliatus
• gatunki:
o glon Fucus vesiculosus
o glon Furcellaria lumbricalis
o trawa morska Zostera marina
o moczarka kanadyjska Elodea canadensis
o rogatek sztywny Ceratophyllum demersum
o rdestnica grzebieniasta Potamogeton pectinatus
o rdestnica nitkowata Potamogeton filiformis
o rdestnica przeszyta Potamogeton perfoliatus
Gatunki zwierząt:
Znaczące w skali Europy zimowisko ptaków wodnych (Obszar Natura 2000- ostoja ptasia); w okresach wędrówek obszar znacznych koncentracji ptaków wodno-błotnych.
Ptaki zimujące:
• nur czarnoszyi Gavia arctica
• nur rdzawoszyi Gavia stellata
• perkoz dwuczuby Podiceps cristatus
• lodówka Clangula hyemalis
• uhla Melanitta fusca
• markaczka Melanitta nigra
• gągoł Bucephala clangula
• czernica Aythya fuligula
• ogorzałka Aythya marila
• nurogęś Mergus merganser
• szlachar Mergus serrato
• krzyżówka Anas platyrhynchos
• łabędź niemy Cygnus olor
• mewa pospolita Larus canus
• mewa srebrzysta Larus argentatus
• mewa siodłata Larus marines
• śmieszka Larus ridibundus
• alka Alca torda
• nurzyk Uria aalge
• nurnik Cepphus grille
Ptaki wędrowne (zatrzymujące się w czasie przerw w wędrówce):
• nur czarnoszyi Gavia arctica
• nur rdzawoszyi Gavia stellata
• perkoz dwuczuby Podiceps cristatus
• kormoran czarny Phalacrocorax carbo
• lodówka Clangula hyemalis
• uhla Melanitta fusca
• markaczka Melanitta nigra
• gągoł Bucephala clangula
• czernica Aythya fuligula
• głowienka Aythya ferina
• ogorzałka Aythya marila
• nurogęś Mergus merganser
• szlachar Mergus serrato
• krzyżówka Anas platyrhynchos
• świstun Anas penelope
• rożeniec Anas acuta
• cyraneczka Anas crecca
• cyranka Anas querquedula
• łabędź niemy Cygnus olor
• łabędź krzykliwy Cygnus cygnus
• łabędź czarnodzioby Cygnus columbianus
• śmieszka Larus ridibundus
• mewa mała Larus minutus
• mewa pospolita Larus canus
• mewa srebrzysta Larus argentatus
• mewa siodłata Larus marines
• rybitwa zwyczajna Sterna hirundo
• rybitwa popielata Sterna paradisaea
• rybitwa białoczelna Sterna albifrons
• rybitwa czubata Sterna sandvicensis
• alka Alca torda
• nurzyk Uria aalge
• nurnik Cepphus grille
Ichtiofauna:
Obok gatunków pospolitych takich jak:
• ciernik Gasterosteus aculeatus
• cierniczek Pungitius pungitius
• babka bycza Neogobius melanostomus
• belona Belone bellone
• wężynka Nerophis ophidion;
występują gatunki rzadkie i chronione:
• aloza Alosa alosa
• babka piaskowa Pomatoschistus microps
• babka mała Pomatoschistus minutus
• ciosa Pelecus cultratus
• dennik Liparis liparis
• iglicznia Sygnathus typhle
• kur rogacz Myoxocephalus quadricornis
• parposz Alosa fallax
• pocierniec Spinachia spinachia
Przebiega tu wschodnia granica występowania bałtyckich morświnów.
W wodach Zatoki Puckiej występuje unikalna fauna mięczaków z endemicznym gatunkiem małża - sercówką drobną i gatunkami pospolitymi w całym Bałtyku takimi jak: sercówka bałtycka, małgiew piaskołaz, rogowiec bałtycki, omułek jadalny.
